شیره انگور درجه یک انگور شاهرود

شیره انگور ماده‌ای است بسیار شیرین با ارزش غذایی بالا.

این شهد دلپذیر تا حدودی جایگاه خود را در سفره شهرنشینان از دست داده و بیشتر به روش سنتی و از سوی زنان روستایی تهیه می شود.

شیره انگور که از آب انگور به دست می‌آید.

اغلب صاحبان باغ‌‌‌‌های انگور برای استفاده از فرآورده‌های انگور در فصول دیگر و افزایش ماندگاری آن به روش سنتی آب انگور را گرفته و سپس با خاک سفید که نوعی خاک قلیایی و احتمالاً حاوی آهک و املاح معدنی دیگر است مخلوط می‌کنند.

در اثر افزودن خاک سفید، تفاله انگور به همراه خاک ته‌نشین و آب انگور تصفیه می شود. پس از این مرحله آب انگور را با فشردن در پارچه های مخصوصی از خاک سفید جدا کرده و می جوشانند.

در اثر جوشاندن مخمرها و کپک های موجود در محصول نابود، آب مازاد انگور تبخیر و بر میزان قند آن در واحد حجم افزوده می شود.

در نهایت شیره ای نسبتا غلیظ با رنگی قهوه ای به دست می آید. خوب است بدانید میزان غلظت و رنگ شیره بسته به نوع انگور و فرآیند پخت در شهرهای مختلف، متفاوت است.

شیره انگور از نظر میزان مواد مغذی تا حدودی با انگور تازه برابری می کند.

البته در زمان تغلیظ مقداری از ویتامین های حساس به حرارت شیره تخریب می شود. این شهد لذیذ حاوی ویتامین های A،B،C و املاحی چون آهن، منیزیم، فسفر و مقداری کلسیم است.

در مقایسه با انگور کالری فوق العاده بالایی دارد و مصرف مقدار اندک آن انرژی از دست رفته را جبران می کند.

این شیره برخلاف گفته برخی تولیدکنندگان، رژیمی نیست و برای افراد چاق و دیابتی منع مصرف دارد.

کودکان و نوجوانان در حال رشد، افرادی که در اثر بیماری طولانی یا عمل جراحی ضعیف شده اند یا کسانی که بسیار لاغرند و ضعف عمومی دارند می توانند از این شهد استفاده کنند.

شیره انگور به دلیل مزه شیرین، مطبوع و ملایم، در نان های محلی، شیربرنج، فرنی و حلوا به کار می رود.

شهرستان ملایر تولید کننده شیره انگور در ایران می‌باشد.

روستای قلعه شوکت نظام در شهرستان شاهرود یکی از مراکز تولید شیره در استان سمنان می باشد .

دوشاب را معمولاً از انگور کشمشی سفید که مزه‌ای شیرین دارد بدست می‌آورند.